Ryba szlachetna, przepięknie ubarwiona ryba naszych rzek. Z tą uniesioną kolorową płetwą grzbietową, przypomina jacht pod pełnymi żaglami. Lipień w dawanych czasach był powszechny w naszych rzekach. Obecnie to gatunek zanikający.
Występowanie
Lipienia możemy jeszcze łowić w kilku naszych większych lub mniejszych rzekach. Najlepszą z nich jest San, posiadające specjalny odcinek ochronny poniżej zapory od Zwierzynia do Leska.
Kiedyś masowo występował na Dunajcu. Pozostał jeszcze w Białce Tatrzańskiej. Niewątpliwie jego rezerwatem i ostoją jest San. Występuje na Łupawie, Redze i w kilku mniejszych naszych rzekach. Należy podziwiać determinację i wysiłek osób, które starają się obronić ten gatunek przed zniknięciem.
Występuje też w rzekach Pomorza i wielu mniejszych w Polsce centralnej i zachodniej. Jednak największe przyrosty ma zdecydowanie na Sanie.
Lipień ma bardzo wysokie wymagania jeśli chodzi o termikę wody i jej jakość. Jest takim naturalnym wskaźnikiem jakości danego akwenu. Jeśli są w nim lipienie, jakość wody jest co najmniej dobra. Jest to niestety ryba szlachetna, bardzo trudna w hodowli.
Rozwijające się społeczeństwo, cywilizacja, napierają na środowisko. A ono w swoim naturalnym charakterze się kurczy. Cierpią na tym rzeki i lipienie. Jest ich coraz mniej.
Lipień jest rybą stadną. Złowicie jednego w danym miejscu, szukajcie tam kolejnego. W Polsce występuje on na południu i północy Polski w rzekach o górskim charakterze.
Sezon połowu lipienia
Okres ochronny jaki u nas obowiązuje to: 1 marca do 31 maja. Wymiar ochronny dla tej ryby to 30 centymetrów.
Lipienia łowimy późnym latem i jesienią. Można go spotkać zimą, ale ze względu na temperaturę wody, nie pobiera pokarmu przez cały dzień.
Zdarzają się okresowe, minutowe żerowania tych ryb w zimie, na wylatujących owadach.
Gdzie go szukać
Lipień lubi spokojne i kamieniste, żwirowe odcinki rzek o równym uciągu. W lecie, miejsca płytsze (do pasa), w zimie głębsze spokojne płanie.
San czyli lipieniowa rzeka tysiąca strumieni, jest świetnym poligonem dla każdej osoby pragnącej łowić tą rybę na muchę. W okresie późnego lata, lipień żeruje w prądzikach i dołkach o naprawdę małej głębokości. Można go spokojnie podejść na małą odległość. jeśli się spłoszy, wystarczy poczekać około 20 minut i ryba wróci w to samo miejsce. Występuje stadnie więc zwykle nie jest to jedna ale kilka sztuk w jednym prądziku za kamieniem czy roślinnością wodną.
Wydaje się być rybą delikatną, spokojną ale silną. Mimo tego, że lipień żyje w coraz trudniejszych warunkach, jego masowe występowanie w mniejszych rzekach zostaje zachowane. Stada są liczne, ale kosztem wielkości ryb. Tak więc stwierdzenie, że im większa rzeka tym większe lipienie, wydaje się słuszne. Pewnie też ze względu na większą dostępność do wartościowego pokarmu.
Złowicie go na suchą muchę, mokra muchę i nimfę. Tak więc prawie wszystkimi metodami. Są to wzory dużo mniejsze niż w przypadku pstrąga.
Dobrym przykładem jest tutaj łowisko San gdzie w okresie jesiennym, dominują przynęty na haczykach #18 i #20. Mikro nimfy i malutkie jęteczki to obowiązkowe wzory much jesiennych na lipienia.
Na streamera lipienia można złowić bardzo rzadko. Ale nie jest to niemożliwe. Wymaga określonego okresu, wody i występujących ryb.
Czym żywi się lipień
Larwy jętek i chruścików, bezkręgowce, skorupiaki. Duże lipienie nie pogardzą rybkami. Lipień żeruje we wszystkich partiach wody, jednak w jego łowieniu dominuje nimfa. Okresowo pięknie żeruje na suchej muszce.
Raczej jest to pokarm o małym rozmiarze. Lipień ma bardzo mały otwór gębowy. Po obu jego stronach ma tak zwane „blaszki”. Ich stan, określa czy ryba była już złowiona czy nie.
Podstawowe przynęty na lipienia
Tak jak wspominałem wcześniej są to bardzo małe wzory much. Latem być może trochę większe na haczykach 0,14# – 0,16. Ale jesienią są to dużo mniejsze wzory. Lipień gustuje w jętkach, chruścikach, mrówkach, kiełżach i nimfach. Nie pogardzi też małą glajchą.
